Schaakclub Hoogeveen

Eerste team avondcompetitie 2021-2022

Hoogeveen N1. Hoofdklasse B (achttal)

Tegenstanders 2021-2022

Voorlopig lijkt de term programma wat hoog gegrepen, dankzij de nieuwe lockdown ...

SISSA 2, Het Kasteel 1, Assen 1, Groninger Combinatie 1, ESG 1

Uitslagen

Stand


5e ronde (11-4-2022): De Klassieker

Nog geen half uur na de wedstrijd tegen Het Kasteel werd ik als teamleider van Hoogeveen op serieuze toon toegesproken door mijn clubgenoten. Over 20 dagen stond er een hele andere wedstrijd in het programmaboekje. Een wedstrijd tegen Assen is er eentje van hoog niveau, tegen Het Kasteel uit Coevorden is er eentje om de prestige. Maar het schaken in Drenthe kent uiteindelijk maar één klassieker: Hoogeveen tegen ESG uit Emmen.

Der Klassiker, El Clásico. Hoogeveen tegen Emmen. Twee mooie een prominente plaatsen in Drenthe, met een rijke onderlinge schaakhistorie. Natuurlijk ben ik als buitenstaander binnengekomen en ken ik niet alle geschiedkundige details, maar de manier van vertellen liet mij duidelijk weten dat dit niet zomaar een speelronde was. Er moest gewonnen worden. De stand in de poule deed niet ter zake, dit was een losstaand onderling gevecht.

Al weken werd er uitgekeken naar de dag van vandaag. Extra wedstrijden spelen, openingen bestuderen, turven in de agenda‘s. Partij voor partij, zet voor zet, dag voor dag. Het gaat om pieken op het juiste moment. En kun je vervolgens met de druk omgaan. Zoveel factoren zijn belangrijk in deze ontmoeting. Niet alles kun je voorbereiden, sommige dingen moet je ervaren. Op de weg naar Emmen probeerden we ons mentaal te sterken met de Party Animals. De eerste zin van dit liedje was vandaag niet zo relevant, maar de tweede was als een schot in de roos. Je kunt pas weten hoe het voelt om de klassieker te schaken als je er eentje gespeeld hebt: Have you ever tried?

Wij werden allervriendelijkst ontvangen in Emmen. De opstellingen werden doorgegeven, de koppies stonden gespannen. Een fluitsignaal klonk niet, maar iedere schaker rond deze acht borden stond direct in de concentratiemodus. Een veldslag kon gaan plaatsvinden, nieuwe geschiedenis stond op het punt geschreven te worden. Wat men hoorde was louter de airconditioning en het kraken der breinen.

Elez Limani speelde met wit aan bord 3 en speelde zoals we dat van hem kennen. Tegengesteld rokeren, lijnen open maken, aanvallen. Elez had een loperpaar en een mooie halfopen g-lijn waar hij het initiatief zocht. Zijn pionstructuur was wel minder en zijn koning leek kwetsbaar in het midden van het bord. Een remisevoorstel door de teamleider van ESG werd dan ook geaccepteerd. Edwin de Jonge kon aan het zesde bord helaas geen potten breken vandaag. De druk van de witte stukken op de zwakke c-pion leek wel erg hoog te worden. Even later zag ik een promotie dreigen terwijl Edwin ook al een kwaliteit achter stond. Toen een matdreiging als laatste optie ook gepareerd werd vond Edwin het wel welletjes en gaf hij op. Dit resulteerde in een 1,5-0,5 tussenstand in het voordeel van de thuisploeg.

Bert Janmaat speelde een wilde partij. Bord 7 werd het strijdtoneel van een loperoffer op h6, waarna de dame van Bert het enige aanvallende stuk bleek. Zwart speelde de zwarte stukken naar de opengereten koningsvleugel, waarna het Bert toch wat heet werd onder de voeten. Er werd door de zwartspeler geslagen op g2, Bert won weer een dame tegen een toren. Gaande weg was hij blijkbaar al iets verloren, want toen de rook optrok zag ik aan beide kanten een loper, maar speelde zwart met twee paarden en een toren tegen de dame van Bert. In het late middenspel liep het toch niet erg goed af voor de speler van ESG, waardoor Bert een gelijke tussenstand binnensleepte. Als ik dit gedeelde van het verslag teruglees begrijp ik mezelf niet meer, maar dit geeft volgens mij wel perfect weer hoe de partij van Bert verliep. In ieder geval een knappe comeback. Jeroen Bottema bezette het laatste bord en deed dat op uitstekende wijze. Hij won een pion in het centrum, hield die vast en pende een loper op e5. Wit probeerde allerlei trucs uit om de loper weer mobiel te krijgen, maar dit kostte hoe langer hoe meer materiaal. Jeroen mocht het eindspel in met een paard en twee pionnen meer en rondde zijn partij keurig in het eindspel af. Dat had een 1,5-2,5 voorsprong voor de bezoekers uit Hoogeveen tot gevolg.

Teamleider Mostert was na twee zetten alweer uit de theorie. Op bord 4 speelde hij met zwart tegen nota bene clubgenoot Willem Boontje, waar hij een keer verrassend goed uit de opening kwam. Davin stond verder de hele partij iets beter, maar meer dan -1 bleek het niet te zijn geweest. De juiste voortzetting vond hij niet en na het ruilen van lichte stukken en een toren bleef de geïsoleerde d-pion over. Willem kon die pion niet direct winnen, maar het leek Davin wel een blok aan het been. Na een rondje langs de borden accepteerde Davin dan ook het remisevoorstel dat Willem hem deed. Andries Mellema nam trots zijn positie in achter het eerste bord. Als kopman van Hoogeveen moest hij zien af te rekenen met de beste schaker van Emmen. Deze kreeg overigens nog een glas cassis voor zijn neus gezet, daar de gezellige barjuffrouw in haar enthousiasme iets te veel drankjes had ingeschonken. Andries koos ervoor om lang te rokeren, waar zijn tegenstander nog even wachtte met een rokade. Met keurig aanvalsspel won Andries een stuk en kon hij de inmiddels richting de koningsvleugel uitgeweken koning klemzetten. Een remise kon Hoogeveen als team niet meer afgenomen worden, want met de overwinning van Andries kwam de tussenstand hier op 2-4.

Marc Snuverink viel in en mocht spelen aan bord 2. Hij vergaloppeerde zich echter en wilde zijn misser goedmaken met een torenoffer. De koning nam het offer aan maar liep weg via het midden van het bord, waarna Marc met een loper tegen een torenpaar moest vechten tegen de bierkaai. Marc nam zijn tijd, maar het was te laat. Deze partij zou hij gaan verliezen. Leo Spaans was de laatste die bezig was, hij speelde aan bord 5. Met een 3-4 voorsprong en een betere stelling leek er lang geen vuiltje aan de lucht. Leo had echter weinig tijd meer en leek na het ruilen van zware stukken niet echt te weten hoe hij het betere eindspel uit moest spelen. Na een aantal trage zetten kwam de zwart koning oprukken en won hij de pion achterstand weer terug. In een stelling waar beide spelers alleen een h-pion zouden over gaan houden werd tot een gelijkspel besloten, waardoor de eindstand op een schitterende 3,5-4,5 overwinning voor Hoogeveen kwam.

Een prachtige overwinning voor de helden uit Hoogeveen. De punten konden in de tas, maar werden eerst gevierd door het soldaat maken van een grote schaal bitterballen die werd aangeboden door ESG. Een gastvrije, gezellige vereniging, die rivaliteit en sportiviteit hand in hand lieten gaan. Over ongeveer 2 maanden treffen we elkaar weer tijdens een massakamp, al zien we hopelijk zaterdag al veel leden van ESG terug op ons eigen Paastoernooi.

De eindstand in de Hoofdklasse B is nog niet bekend, maar Hoogeveen eindigt in het linkerrijtje. Een mooie prestatie, al zeg ik het zelf. Langs deze weg wil ik al mijn teamgenoten en invalkrachten bedanken voor een bijzonder en zeker ook bijzonder leuk eerste seizoen voor mij in de NOSBO. De teamprestatie waarmee we derde zijn geworden biedt voor mij perspectief en geeft me alweer een blik vooruit naar een nieuw seizoen, waarin ik weer als teamleider hoop te mogen acteren. Nogmaals dank aan een ieder die hierin een bijdrage geleverd heeft. Tot volgend jaar.

Davin Mostert.

ESG I 1786 - Hoogeveen I 1793 3½-4½
Struik, M. (Marcel)1979- Mellema, A. (Andries)21550-1
Brinks, J.W. (Jan Willem)1903- Snuverink, M. (Marc)17961-0
Os van, J.C. (Jan)1873- Limani, E.L. (Elez)1820rem
Boontje, W. (Willem)1808- Mostert, D.C.J. (Davin)1855rem
Többen, D.Y. (Douwe)1787- Spaans, L. (Leo)1699rem
Sarkisyan, S. (Sergei)1643- Jonge de, E.M. (Edwin)17191-0
Selten, A.W.M. (Ton)1694- Janmaat, A. (Bert)17330-1
Wieren van, J. (Jan)1600- Bottema, J. (Jeroen)15640-1
programma

2e ronde: (Geen) tijd

22-3-2022, inhaalwedstrijd tegen Het Kasteel

In alle haast nog even een verslag schrijven, want ja, geen tijd hè. Het blijft een mysterieus en ongrijpbaar begrip. Tijd. Zelf bezit ik het nauwelijks. Het structureel te laat komen is door enkele lockdowns tot nu toe redelijk onopgemerkt gebleven, maar komt toch langzaam aan het licht. Als mensen er naar vragen lach ik erom, reageer meestal met een oud en afgezaagd riedeltje dat de rest van de wereld gewoon een kwartier voorloopt.

Met schaken heb ik er weinig last van, echt in tijdnood kom ik nooit. Toch hield het me bezig in aanloop naar deze wedstrijd. Ik was gelukkig niet de enige, dat was een schrale troost. Degene die de 100 verse wedstrijdformulieren wist te liggen werd zelf opgehouden in de jacht op paaseieren, waardoor de scores genoteerd werden op de achterkant van een oud scoreformulier uit betere, maar vervlogen tijden. Ook hier werd pijnlijk duidelijk dat het verstrijken van momenten onstuitbaar is. De winnaar van toen appte mij trouwens persoonlijk afgelopen week, de prijs bleek inmiddels over datum. Ook hij kon het blijkbaar niet tegenhouden. Ik stuurde iets lolligs terug over dat het hem met een kist bier nog nooit gebeurd was, maar ondanks mijn weinigzeggende reactie zat het schijnbaar onbewust toch in mijn hoofd. We speelden overigens een thuiswedstrijd tegen Het Kasteel.

Andries Mellema wilde graag eens met wit spelen, daarom was voor hem bord 2 gekozen. Andries kwam tegen een tegenstander zonder rating al snel een paard voor, zonder enige compensatie voor zwart. Na enig ruilen in het middenspel bleek voor zwart ook een loper verloren te zijn gegaan. Ironisch genoeg werd achteraf geconcludeerd er te snel gespeeld was. Ook aan het eerste bord speelde tijd een rol. De tegenstander van Marten Berghuis concludeerde namelijk dat hij niet als eerste klaar was, waarop Marten de druk nog wat verder opvoerde. Met 2 schitterende zwarte pionnen in het centrum tegenover een koning die maar niet kon rokeren werd het wit wel erg moeilijk gemaakt. 2-0 was een logische en terechte tussenstand.

Elez Limani had teamleider Mostert vooraf op zijn vingers getikt. In zijn vorige wedstrijd wist hij de rating van zijn tegenstander niet, waardoor hij wat te optimistisch geschaakt had. Nu snelde Davin richting Elez om te zeggen dat hij aan het derde bord de sterkste speler van het team tegenover zich had, met rating 2000+. Hierop speelde Elez zich met een slinks pionvorkje naar een betere materiaalverhouding, maar wel een mindere stelling. Een gelijkspel was het resultaat. Frans van Amerongen speelde op 7 op jacht naar zijn vierde nul. Hij leek er niet erg mee te zitten zijn doelstelling niet gehaald te hebben. In een gesloten stelling speelde hij de witte pionstructuur knap kapot, waarna Frans initiatief had. Na keurig overleg werd ook hier tot een remise besloten, wat een 3-1 voorsprong met zich meebracht.

Jeroen Bottema speelde aan bord 8 tegen de voorzitter van Coevorden. Hij leek goed te staan, maar moest even later toch tegen een pion achterstand aankijken. Omdat de lopers van ongelijke kleur waren haalde Jeroen een derde remise binnen. Edwin de Jonge mocht op het zesde bord zijn kunsten laten zien. Helaas voor hem was dat al even geleden, ook Edwin heeft betere tijden gekend. Vanavond speelde hij echter vrij degelijk. In een gelijk ogende stelling liet hij de zwarte stukken toch binnendringen, maar constateerde even later dat de vlag van zijn opponent gevallen was. Letterlijk en figuurlijk nog goed bij de tijd stelde Edwin hier de overwinning voor Hoogeveen veilig, het stond nu 4,5 - 1,5.

De uitslag van de zwartspeler aan bord 5 was even onduidelijk, maar toen hij uitgelachen werd door de barman wist men wel hoe laat het was. Na zijn partij is hij alleen nog gezien bij de plaatselijke badmintonvereniging, ruziemakend over de hoogte van het net en de kwaliteit van de shuttles. Zijn gloriedagen zijn duidelijk voorbij. Marc Snuverink daarentegen speelde vanaf het begin op de winst. Met een vroege dameruil op het vierde bord koerste hij af op een betere stelling richting het eindspel. Met een trucje wist hij een pion te winnen, al was het wel een dubbelpion. Remise werd dan ook gedecideerd afgeslagen. Later hoorde ik dat hij zelfs iets minder kwam te staan, remise werd hier toch het onvermijdelijke resultaat. Een 5-3 eindstand was definitief.

Tijd om lang feest te vieren is er niet. Op 11 april staat er een kraker op het programma, in en tegen Emmen. Met een knap gelijkspel tegen Assen staat ESG op 3 punten en daarmee slechts een punt achter Hoogeveen, met dat verschil dat zij nog een wedstrijd tegoed hebben. Of we onze derde overwinning gaan boeken? De tijd zal het leren.

Davin Mostert.

R2Hoogeveen I 1812- Het Kasteel 16705-3
1. Berghuis, M. (Marten)2046- Schepers, W. (Willem)15111-0
2. Mellema, A. (Andries)2142- Dokter, L. (Lars)01-0
3. Limani, E.L. (Elez)1843- Assen, P.J.H. (Paul)2032rem
4. Snuverink, M. (Marc)1796- Broertjes, S.G. (Stephan)1814rem
5. Mostert, D.C.J. (Davin)1871- Wal ter, G. (Gerjan)16780-1
6. Jonge de, E.M. (Edwin)1716- Velde ten, J.J.J. (Jeffrey)17391-0
7. Amerongen van, F. (Frans)1496- Breimer, I. (Ids)1571rem
8. Bottema, J. (Jeroen)1585- Tabak, W. (Wesley)1348rem
programma

4e ronde (1-3-2022): Impact

Het is een roerige tijd. Sommige dingen raken iedereen. Veel van onze leden waren dan ook geschrokken van de prijsstijgingen die per 25 februari waren doorgevoerd. Een biertje 25% duurder, een bekertje koffie €1,50. Het gaat je niet in de koude kleren zitten. Omdat wij ook wel begrijpen dat ons clubhuis niet onder de inflatie uitkomt en wij Salawaku daarin steunen, speelden we met Hoogeveen traditiegetrouw met het gezicht naar de bar. Daar werd overigens geen wodka verkocht. Ook had de teamleider van Hoogeveen verzocht geen varianten van het Russisch meer te spelen. Na alle instructies kon tegen de klok van 8 uur onze wedstrijd tegen de sterke Groninger Combinatie aanvangen.

Aan het vierde bord was Edwin de Jonge vrij vlug klaar. Edwin probeerde de koningsstelling van zijn tegenstander te ontwrichten, maar moest daarbij wel de loper in zijn fianchetto laten ruilen. Toen even later zijn andere loper door een toren geslagen werd kon Edwin die door een matdreiging niet terugslaan. Toen hij dit zag gaf hij op. Hasan Mousa speelde op bord 7 een wat afwachtende opening. Het verlies van twee pionnen baarde me nog niet direct zorgen, het uitblijven van het voor Hasan zo kenmerkende initiatief wel. Hierna verloor Hasan ergens een toren en kon maar geen grip krijgen op de stelling. Ook hij moest capituleren.

Jeroen Bottema speelde met wit op bord 5 en kreeg een leuke opening waar hij tegengesteld rokeerde. Vaak blijken dit een beetje alles-of-niets openingen. Jeroen was nog bezig met zijn aanval, maar zag bij zijn eigen koningsstelling steeds meer vijandige stukken verschijnen. Een 0-3 tussenstand bleek onvermijdelijk. Frans van Amerongen was van deze vier spelers misschien wel de meest kansrijke. Hij verdedigde op ons achtste bord een tijd lang met de witte stukken, maar kwam er steeds beter voor te staan. In een eindspel met dame en toren leek hij het heft in handen te hebben, ware het niet dat hij daarmee de cruciale f-lijn weggaf. Mat kon niet meer voorkomen worden.

Op bord 5 leek Bert Janmaat op jacht naar ons erepunt. Hij kreeg een fijne en actieve stelling met zwart, waarin hij een dame kon winnen tegen een toren en een loper. Het initiatief werd echter steeds iets minder en uiteindelijk liep hij zelfs in een val, waarbij zijn dame niet meer van de h-lijn wegkon. Toen de toren van wit die kant op dreigde te komen kon ook Bert het niet meer redden. BAH was zijn reactie. Davin Mostert speelde met zwart tegen de teamleider van de opponent. Waar beide spelers een gelijke structuur bij de koningskant kozen leek de strijd zich af te spelen aan de andere kant van het bord. Davin probeerde daar initiatief te pakken, maar liep na een penning in een afruil, waarna een mooie halfopen d-lijn voor wit de meeste kansen bood. Toen de pion van de d-lijn wegwas en dat probleem opgelost leek, kwam er een toren op de zevende rij, waarna wit de gewonnen positie niet meer uit handen gaf. Ook hier een nul.

Elez Limani was terug en speelde direct zoals we dat van hem kennen. Aan het tweede bord speelde hij agressief tegen het Poolse ratingkanon van de Groninger Combinatie. Hij kreeg een pion op h6, maar leek er weinig mee te kunnen. Ergens verloor hij zelf een pion en omdat er in het middenspel geen beslissing viel speelde hij het eindspel met een pion minder. Na een aanval op een stuk moest Elez nog een pion af laten snoepen en na stukkenruil was de verhouding pionnen 3 tegen 1. Een dappere poging van Elez, maar ook hier helaas geen resultaat.

Onze bord 1 speler, Andries Mellema, vroeg inmiddels wat de tussenstand was. Een kleine 7-0 achter, maar het had net zo goed andersom kunnen zijn, liet ik me ontglippen. Het lachen dat er op volgde was terecht, we hadden alles bij elkaar niet veel kans gemaakt. Toch speelde Andries voor de eer van Hoogeveen en dat maakt hem dan altijd nog iets sterker. Ik heb hem rond half 9 remise aan horen bieden, verder had ik niet veel meer van zijn partij gezien. Hij leek met een pion minder het eindspel in te gaan, maar toen ik nogmaals keek zag ik dat hij twee paarden bezat en de kopman aan de overkant slechts één loper. Toen de zware stukken geruild werden moest Andries het eindspel nog uitspelen, maar in plaats van op jacht te gaan naar nog meer voorsprong liet hij zijn paardenkoppel de b-lijn annexeren, inclusief de daarbij horende pion. De vrijpion die zo ontstond werd vakkundig naar een promotieveld begeleid. Toen een dame in zicht kwam werden er handen geschud (het mag weer!). Zo redde Andries de eer van Hoogeveen, maar stond er wel een stevige einduitslag op het scorebord: 1-7.

Of het de verhogingen van de prijzen waren of gewoon het gemiddelde ratingverschil van meer dan 200 punten, ik weet het niet. Impact maakte het wel, behalve op Andries dan. Aan de bar werd nog wel geëvalueerd, maar ging het met name over het recent opzeggen van het lidmaatschap van een van onze leden. Heel jammer, maar als je dit leest, de deur blijft voor je open staan. Verder werd er vooruit gekeken naar de clash met onze vrienden uit Emmen, maar werd de inhaalwedstrijd tegen Het Kasteel even vergeten. Over drie weken (22 maart) spelen we opnieuw een thuiswedstrijd en willen we na twee nederlagen weer een overwinning boeken.

Davin Mostert.

Hoogeveen 11714- Groninger Combinatie 119521-7
Mellema, A. (Andries)2142- Bakker, J.M. (Jouke)21011-0
Limani, E.L. (Elez)1843- Warakomska, A. (Anna)22870-1
Mostert, D.C.J. (Davin)1871- Schippers, M. (Maurice)22930-1
Jonge de, E.M. (Edwin)1716- Noordenbos, D. (Daan)21070-1
Janmaat, A. (Bert)1733- Mostertman, X.V. (Xander)19060-1
Bottema, J. (Jeroen)1585- Sweet, S.A. (Sandro)17250-1
Mousa, H. (Hasan)1323- Schippers, P.X. (Philippe)16780-1
Amerongen van, F. (Frans)1496- Klooster, J. (Jim)15150-1
programma

3e ronde (11-2-2022): Over bierviltjes, sigaretten en kunst

Even heb ik getwijfeld over de titel van ons wedstrijdverslag, maar als een dergelijke kop je doet denken aan iemand als Herman Brood, dan weet je dat je van het stoffige imago van een schaakclub verlost bent. In de afgelopen tijd heeft het schaken natuurlijk sowieso al een boost(er) gekregen, gezien de afgelopen twee jaar met lockdowns waarin men meer en meer is gaan schaken en zeker na de welbekende dramaserie over het damegambiet. Schaken is hot en zeker als er een topper op het programma staat brengt dat een extra stukje wedstrijdspanning met zich mee. Wij mochten als Zuid-Drentenaren op bezoek bij de Drentse hoofdstedelingen. Toen vooraf gecommuniceerd was dat de bar open zou zijn, stond niets een mooie schaakavond meer in de weg.

Hoewel, niets... In korte tijd ontving ik 4 afmeldingen. Met pijn en moeite vond ik invallers, puzzelde over de opstelling en dacht dat ik eruit was. Tot ik deze week wederom 2 afmeldingen kreeg. Gelukkig wist ik een man in vorm te strikken en bleek een afmelding die eerder gedaan werd ongedaan gemaakt, waardoor we met 8 schakers naar Assen konden vertrekken. Eenmaal aangekomen worstelden we ons door een zaal met bingoërs en bereikten we het strijdtoneel. De tafels bleken wel wat wiebelig, we dachten dat een bierviltje wellicht de oplossing zou bieden. Helaas wist men aan de bar niet wat een bierviltje was. Toen ik had uitgelegd dat ik zo‘n rond ding met een logo nodig had waar je normaal je bier op zet, kreeg ik een viltje mee met een bekend pennenmerk erop. Toen de tafel gestut was keek ik even opzij en begreep ik waarom ik juist dit viltje meegekregen had. Naast mij lag namelijk een viltje met het logo van de schaakclub Assen erop. Zo‘n mooi verenigingsitem hoort ook sierlijk op een glimmende bar te liggen en niet onder een tafelpoot als ophoogmiddel.

De avond was nog jong toen ik Jeroen Bottema steeds dieper over zijn bord zag buigen. Figuurlijk gesproken dan, hè. Mocht de KNSB meelezen, jullie hoeven geen onderzoek in te stellen. Jeroen had aan het achtste bord een foutje gemaakt in de opening, waardoor een tweetal paarden nogal dreigend voor de zwarte stelling stond geparkeerd. Even later zag ik dat de paarden weg waren, maar dat gold ook voor de dame van Jeroen. Toen wit rokeerde was het welletjes en werd de witspeler gefeliciteerd. Aan bord 1 speelde de Mousa Magician. Hasan liet zich niet afschrikken door een ratingverschil van bijna 1000 punten en speelde agressief in de opening. Het kostte hem weliswaar een pion zo links en rechts, maar met Tb3 zocht hij de open lijn, om vervolgens Dh3 en Tg3 te spelen. Een vindingrijke koningsaanval die helaas niet doorsloeg, want toen de druk er enigszins af was beet zwart van zich af en liet de witte stelling in elkaar storten. Knap gespeeld van Hasan, maar helaas wel een 2-0 tussenstand op het scorebord.

Ook Jeroen Fieten verloor. Jeroen is de man in vorm, maar moest wederom tegen een schaker met een rating 2100+. Het centrum bleek verloren, de koning moest naar d8. Het enige aanvallende stuk was een paard op g3, maar wit vond het niet eens nodig dat af te stoppen. Een aftrekschaakje kostte de kwaliteit, later stond Jeroen een toren en een paard achter en kon hij opgeven. Don Leo wist na weer een bewogen werkweek met zwart een interessante stelling op het bord te toveren. Het was mij niet duidelijk wie er na de opening beter stond, de stelling was immers ook wat chaotisch. Dit past wel bij Leo en ik maakte me dan ook niet direct zorgen. Wit offerde een paard op f7, waar de stelling ergens vlak daarna rond de -3 zou moeten zijn geweest. Helaas moest Leo het stuk teruggeven en even later zelf capituleren. Met het verlies van Spaans zat een overwinning er nu definitief niet meer in, een keiharde 4-0 tussenstand in het voordeel van de thuisploeg.

Teamleider Mostert kreeg een agressieve dame op bezoek in de opening, waarna het wegjagen van stukken door met pionnen te schuiven de enige optie bleek. Davin won hier zelfs een stuk mee en kon rustig aan beginnen aan het verbeteren van de stelling. Toen een dame de knel kwam en dat nog een stuk kostte ging de zwarte aanval snel. De eer van Hoogeveen was gered met in ieder geval een punt. Iets wat zich ondertussen afspeelde was een tafereel wat net buiten de speellocatie plaatsvond. Achter een open raam spraken enkele dames volgens mij over rookwaren, maar de precieze inhoud van het gesprek is me ontgaan. Onze voorzitter Marten Berghuis was aan bord 3 inmiddels afgeleid door het incident. Hij vertelde dat hij pikante details had opgevangen, al was me niet duidelijk wat dan precies. Toen de teamleider van Assen zich op een gegeven moment toch maar naar buiten begaf en de dames confronteerde met dit grensoverschrijdende gedrag werden er snel excuses gemaakt. Marten was inmiddels van zijn stuk en zag de winst niet meer in zijn partij, waarin hij weer eens lang gerokeerd had. Hij was dus tevreden met remise en dat zorgde voor een 4,5-1,5 tussenstand.

Eenmaal buiten de speelzaal viel ons na de partijen eigenlijk pas de schoonheid van het Assense clubgebouw op. Een lange bar met wisselende, gezellige bardames, een loungehoek met kussens en gekleurde ledverlichting, het zag er allemaal chique uit. Kunstkenners vielen ook de schilderijen op die aan de wanden pronkten. Het beeld van een verlaten visser deed door licht en kleurgebruik denken een aan knap staaltje impressionisme. Toen Frans van Amerongen passeerde moest hij bekennen dat zijn stelling aan bord 7 inmiddels wat bergafwaarts ging. Hij eerder vanavond niet slecht uit de opening, maar kreeg een pion op e5 die hij lastig meer kon verdedigen. Het pionnetje werd dan ook niet veel later afgesnoept, maar Frans kreeg er wel activiteit van zijn stukken voor terug. Hij zag alleen zelf zijn stelling al minder worden en ook hier was opgave uiteindelijk het resultaat. Ten slotte speelde alleen Christiaan Mol nog aan bord 5, die eigenlijk de hele avond best een goede stelling voor zijn neus had. Het zag er heel degelijk uit, met een mooi centrum. De vraag was alleen wel hoe hij de zwarte stelling moest zien te doorbreken. Toen Christiaan daar zelf ook niet uitkwam was remise de eerlijke uitslag. De einstand kwam hiermee op een 6-2 overwinning voor Assen.

Langs deze weg wil ik direct alle invallers nogmaals bedanken. De volgende wedstrijd is op de eerste dag van maart tegen Groninger Combinatie. Wederom een sterke opponent, waartegen we in een kolkend Salawaku op jacht gaan naar een nieuwe overwinning.

Davin Mostert.

R3Assen I 1983 - Hoogeveen I 1689 6-2
1Struik, T. (Tjapko)2285- Mousa, H. (Hasan)13381-0
2Knol, G.J. (Geon)2093- Spaans, L. (Leo)17431-0
3Dijkstra, M. (Maarten)2023- Berghuis, M. (Marten)2044rem
4Tromp, P. (Pieter)2126- Fieten, J. (Jeroen)15081-0
5Smit, H. (Hans)1898- Mol, C.A. (Christiaan)1906rem
6Wierenga, J. (Jaël)1752- Mostert, D.C.J. (Davin)18640-1
7Velzen van, M. (Martin)1932- Amerongen van, F. (Frans)15041-0
8Homminga, S. (Sjoerd)1755- Bottema, J. (Jeroen)16021-0
programma

1e ronde (18-12-2021): Ode aan het staartbord

(Sissa 2 thuis)

Op de laatste zaterdag voor een nieuwe, vermoedelijk wederom lange lockdown (Word geeft overigens aan dit woord niet te kennen), kwam er op de valreep nog een achttal Groningse schakers naar Hoogeveen, om daar een wedstrijd te spelen. De aard van de wedstrijd was overigens niet helemaal duidelijk, maar besloten werd om er toch maar wat van te maken en het te laten tellen voor rating en de hoofdklasse NOSBO. Waarschijnlijk de laatste wedstrijd in tijden, dus. Tegen SISSA, waar het tweede team KNSB onlangs ook al tegen speelde. Een leuke club, zowel vandaag als drie weken geleden lieten onze tegenstanders ten minste zien wat klassieke schaakgezelligheid inhoudt. Een goede match voor Hoogeveen. Zowel sociaal als sportief. Na de QR-controles, ik wil het toch maar even genoemd hebben, begonnen we aan onze wedstrijd, Hoogeveen 1 - SISSA 2. Verder wil ik het C-woord trouwens niet gebruiken, het betreft immers een verslag van een schaakwedstrijd.

Bert Janmaat had beloofd bij gelijkblijvende omstandigheden omtrent Coro... O nee, daar zouden we het niet over hebben. Laten we zeggen, Bert wilde bij gelijkblijvende omstandigheden komen schaken, maar merkte terecht op dat de situatie inmiddels veranderd was. Niet zo vreemd natuurlijk, sinds dat ik Bert sprak waren er alweer een dag of 10 voorbij gegaan en voor je het weet mis je dan zomaar twee persco’s. Bert was het er dus eigenlijk niet mee eens, dus besloot hij dan ook binnen het uur het speelgebouw weer te verlaten. Wel met het punt van bord 7 op zak natuurlijk, zijn tegenstander stond eigenlijk pat met bijna alle stukken nog op het bord. Opgave zag er dan ook niet onbegrijpelijk uit.

De tweede die klaar was was onze tovenaar, Hasan Mousa. Comfortabel zittend speelde Hasan een keurige opening met wit, had ook het ruimtevoordeel. Onderweg verloor hij wel wat materiaal en zijn stelling zag er ook niet zo solide meer uit, maar we weten inmiddels dat Hasan altijd wel een manier vindt om een partij toch nog winnend af te sluiten. Of hij nu een stuk minder heeft, een kwaliteit achter staat, of helemaal geen stukken meer heeft, de Mousa Magician goochelt er wel een trucje in. Zo ook vandaag. Een stil loperzetje bereidde een matje voor wat zijn tegenstander niet voorzag. Zo stonden we vrij snel met 2-0 voor.

Uit de krochten van de Rotterdamse havens hadden we Leo Spaans over laten komen om in te vallen op bord 6. Toen ik vrijdagavond controleerde hoe het met hem gesteld was gooide hij in het half uurtje dat ik er was alweer van alles om, om vervolgens ook op zaterdag een kop koffie over zijn damevleugel heen te smijten en een plak cake over zijn kleding uiteen te laten vallen. Dat komt wel goed met Leo, dacht ik. Mijn gedachte bleek terecht, want even na het punt van Hasan liet ook Leo zich met een punt op het scoreformulier noteren. Dank trouwens aan Esther voor het inschenken van de drankjes en het bakken van de zojuist vermelde cake, hij was echt verrukkelijk.

Zo stonden we na een slordige twee uur schaken al met 3-0 voor. Waar de laatste 3 borden vaak oneerbiedig als staartborden worden aangeduid, bleek hier vandaag het fundament gelegd van onze overwinning. Fundamentborden zou misschien een betere benaming zijn, of hoeksteenborden. Hoewel, dat bekt niet echt lekker. Maar het principe is duidelijk toch? Kampioen worden doe je tegen de kleintjes. Niet alleen winnen van Feyenoord en PSV, maar ook van Heracles en thuis tegen Utrecht of Go Ahead Eagles. Elke wedstrijd telt even zwaar mee. Dat is met onze bordpunten niet anders. Bord 1 is net zo belangrijk als bord 8, en bord 7 is net zo belangrijk als bord 2. Aan het laatst genoemde bord speelde trouwens Marten Berghuis, onze voorzitter.

Hij oogde wat vermoeid. Een beetje suf. De wedstrijdleider vroeg hem dan ook of hij wel goed geslapen had, of dat het net gemist hebben van een afspraak bij de kapper deze uitstraling teweegbracht. Marten haalde zijn schouders op, ging weer achter het bord zitten en offerde ergens fraai, met het idee dat er altijd nog wel een remise in zat. Dat bleek niet zo te zijn, maar het offer scheen wel goed. Het einde heb ik gemist, maar ook Marten haalde een punt binnen. 4-0.

Kersverse teamleider Mostert zag aan het vijfde bord op zet zes een mooi paardoffer, met schaakjes en een hoop actief spel. Helaas voor hem haalde hij weer eens wat openingen door elkaar, waardoor Davin een goede positie inruilde voor een stelling die de computer bestempelde als de grootste bluf van de middag. Toen alle venijn uit de zwarte stukken verdwenen was moest hij een kwaliteit geven, maar toen ook dat weinig opleverde stond hij eigenlijk gewoon een toren achter. Zoekend naar een gaatje wat er helemaal niet was kreeg hij allemaal zware stukken op de onderste twee rijen, waarna hij schoorvoetend opgaf.

Marc Snuverink viel niet onverdienstelijk in, maar moest het uiteindelijk wel afleggen tegen Sjoerd Rookus. De twee kenden elkaar natuurlijk door en door vanuit hun lidmaatschap in Zwolle. Uiteindelijk leek Marc er dan ook niet echt mee te zitten en Sjoerd bleef zelfs nog toen zijn teamgenoten al lang en breed weer in Groningen waren. Leuk!

Edwin de Jonge wist zich gesterkt door de bemoedigende woorden in de mail van de teamleider. Het opgedane zelfvertrouwen sloeg echter om in nonchalance, waardoor hij ook een mindere structuur op het bord kreeg. Het gevolg was een moeilijk eindspel, waar Edwin net te laat was met het indrukken van de klok. Zo stond het binnen een minuut opeens 4-3.

De laatste die nog bezig was was Andries Mellema. Onze eerste-bordspeler offerde een pion voor spel op de damevleugel. Openingen zijn niet echt mijn ding, maar ik meende me de naam van Benko te herinneren. Het zag er in ieder geval goed speelbaar uit voor zwart en Andries oogde ontspannen. Dit was echter al wel weer even geleden, en ik wist niet hoe hij er op dit moment voor stond. Toen ik gebaarde wat de tussenstand was liep Andries naar me toe en zei: Deze haal ik nog wel binnen. Gerustgesteld liep ik achter hem aan naar zijn bord en zag dat hij net een mooi torenoffer uitgevoerd had op f2, waarna de torens en dame van wit het mat niet meer konden voorkomen. Knap gespeeld, Andries.

Zo wonnen Andries en Marten, verloren Marc, Edwin en Davin, maar werd onze overwinning al eerder op de middag veilig gesteld door de fundamentborden Leo, Bert en Hasan. Vermoedelijk zullen we wel even op deze 5-3 moeten teren, gezien de huidige maatregelen rondom Cor... Ik bedoel, gezien de winterstop. Liet ik het me toch nog bijna ontglippen. Net op tijd. Blijf gezond.

Davin Mostert

R1Hoogeveen I 1797- SISSA II 1695 5 - 3
1.Mellema, A. (Andries)2137- Sipkema, W.S. (Willem)18831 - 0
2.Berghuis, M. (Marten)2031- Hoekstra, C.A.H. (Carl)18581 - 0
3.Snuverink, M. (Marc)1804- Rookus, S.P. (Sjoerd)18820 - 1
4.Jonge de, E.M. (Edwin)1750- Brand, N.W. (Niels)00 - 1
5.Mostert, D.C.J. (Davin)1857- Jelsma, R. (Remco)00 - 1
6.Spaans, L. (Leo)1732- Velthoven van, P. (Paul)16831 - 0
7.Janmaat, A. (Bert)1725- Kroezen, R.P. (Roland)15591 - 0
8.Mousa, H. (Hasan)1337- Leest van der, K.F.J. (Karel)13061 - 0