De Deur

Op de laatste avond van februari speelde Hoogeveen ook de laatste wedstrijd in de eerste fase van de NOSBO-competitie. En waar er een deur gesloten wordt, gaat er ergens anders weer een deur open. De vraag was alleen, werd dat voor ons de deur van de winnaarspoule of zouden we in de tweede fase moeten gaan strijden voor een titel als “best of the rest”? We speelden in en tegen Assen, waar we regelmatig de deur platlopen. Opvallend is het niet meer, het ging het voor de zoveelste keer weer eens niet over schaken. De chocolademelk met slagroom van Theo, de bitterballen van Willem en niet te vergeten de entourage van de kerstmarkt die we hier eens aantroffen. Er werd niet eens gesproken over de deze week overleden oud wereldkampioen Boris Spasski. Oké, misschien in de andere auto, ik vraag het voor de zekerheid maar niet na. Toen we met een half team aan invallers binnenliepen stond Martin van Velzen ons al op te wachten en vertelde hij dat hij vandaag de wedstrijdleider zou zijn. Horloges waren toegestaan, maar vlag is vlag. De opstellingen werden overgeslagen daar iedereen al juist gepositioneerd was en we zo snel mogelijk aan onze wedstrijd konden beginnen.

Andries Mellema viel met de deur in huis bij de kopman van Assen, Jaël Wierenga. Hoewel de zwartspeler nog niet gerokeerd had vond Engine Andries het prachtige Pxh7!! Dit leidde zo ontzettend veel penningen in dat ik vermoed dat deze stelling later dit seizoen nog wel eens terug zal komen bij een studieavond. Jaël kon slechts met lede ogen aanzien hoe de bezoekers op voorsprong kwamen. Op bord 5 viel Els van der Vegt in voor één van de vier afwezigen en speelde al sterk vanuit de opening. Ze gaf een pion voor een ontwikkelingsvoorsprong, maar stond later juist weer een pion voor. In de eindstelling stond ze die pion weliswaar weer achter, maar had zelf een niet te stoppen vrijpion. Daardoor kon Els de tussenstand verdubbelen: 0-2.

Aan het tweede bord speelde Osama Sadallah en zo net na de opening kwam hij een pion voor te staan. De Osamatador wilde graag deurdonderen, maar kwam in een stelling met ongelijke lopers terecht. Achteraf bespraken we of dit niet tot ongelijke kansen kon leiden, maar hij gaf aan niet gezien te hebben hoe het verder moest. Een remise was zijn resultaat. Jeroen Fieten had eerder dit jaar al aangegeven graag eens te willen invallen en vandaag was het dan zover. Hij kreeg meteen een enorm agressieve aanval van wit over zich heen met pionnen op de d-, e,- f- én g-lijn! Jeroen hield het hoofd koel en zocht een gaatje voor een tegenaanval. Er kwam nog een listige witte pion door op d6, maar omdat hij inmiddels een kwaliteit gewonnen had kon hij deze terugofferen en zo een gewonnen eindspel ingaan. Niet lang daarna capituleerde de voorzitter van Assen (nogmaals dank voor het initiatief in het verplaatsen van deze wedstrijd!) en kon ook Jeroen een punt achter zijn naam laten opschrijven. Tussenstand maar liefst 0,5-3,5.

Op het zevende bord liet Elez Limani zien hoe hij aan zijn bijnaam komt. De Servische Schorpioen speelde hoofdschuddend een waardeloze opening en kwam al snel een stuk achter, maar zocht actief naar tegenkansen en bleef maar prikken in de zwarte stelling. Een vervelend paard op e6 verhinderde de rokade en verrassend genoeg bleef het extra stuk nog lang aan de zijde van de zwartspeler. Toen het eenmaal teruggewonnen was bleek de zwarte koning zo kwetsbaar dat Elez deze met zijn zware stukken zo onder druk zette dat mat onvermijdelijk was. Hiermee was de winst voor Hoogeveen veilig gesteld! Op bord 6 speelde Mr. Schalke namens Assen tegen Mr. Hoogeveen, Christiaan Mol. Christiaan viel dan wel in, maar dit was natuurlijk helemaal geen verzwakking. Henry herinnerde ons eraan dat Christiaan in hun vorige ontmoeting tot in de tijdnood moest gaan voor de overwinning. Ook vandaag verkocht hij zijn huid duur. Beide spelers zetten stukken in het centrum gesteund door pionnen. Henry zette nog een

gevaarlijke koningsaanval op, die uiteindelijk werd afgeslagen door Christiaan. In het eindspel bleek Christiaan echter de sterkste en zette Hoogeveen daarmee nog steviger op het scorebord: 0,5-5,5.

Hoewel Leo Spaans en Davin Mostert natuurlijk prima samen door een deur kunnen, speelden ze vanavond misschien wel voor het eerst naast elkaar (tegen elkaar zou ook wel eens leuk zijn, Leo!). Don Leo speelde tegen de sterkste speler in de formatie van Assen en liet het publiek een mooie partij zien. Halverwege de avond hadden beide spelers elkaar een aantal dubbelpionnen bezorgd en vond Leo het een mooi moment voor een rookpauze. Hij smeet eerst de lege koffiekopjes door de gang, nam daarna de verkeerde deur terug en gooide zo de wedstrijdleider van zijn stoel (Ja, u zal wel gedacht hebben, wat is dat toch voor gedoe met die deuren?). Gelukkig leverde hem dit geen arbitraire sanctie op (bedankt Martin), maar iedereen wist wel dat Leo geweest was. Het slot van de partij moest Leo wederom spelen op zijn increment, maar in de bekerwedstrijd tegen SISSA had hij al laten zien dit prima te kunnen. Helaas ging vanavond een toreneindspel verloren. Na enig rekenwerk concludeerde hij dat hij nog net een aantal ratingpuntjes tekort kwam. Teamleider Mostert was op bord 4 inmiddels in een remisestelling terecht gekomen, waarin zijn tegenstander Brian Elsinga wederom een stuk blunderde. Met een loper meer werd het eindspel een stuk gemakkelijker en mocht Davin voor de volledigheid nog mat zetten ook. De eindstand werd hiermee bepaald op 1,5-6,5.

Na deze dikke overwinning kunnen we ons opmaken voor de finalepoule. Op het moment van schrijven is het programma daarin nog niet bekend. Aanstaande zaterdag staat eerst nog een belangrijke ronde in de KNSB-competitie voor de deur.

Davin Mostert.