Titel

“Meestal schrijven die verslagen zich vanzelf”, zei ik laatst nog tegen iemand. Waarschijnlijk had ik dat niet moeten zeggen. Ik zat alweer aan een “Nescio” te denken, maar er zit natuurlijk niemand te wachten op een herhaling van zetten. Ja, behalve Theo dan, maar dat komt straks. Je moet een beginnetje hebben. Een klein dingetje, een simpele woordspeling, een grapje, iets waar je als vanzelf op kunt voortborduren. Dan brei ik er wel een verhaal omheen. Maar vanavond vond ik niks. Wat moest dan de titel van het verslag worden? Als je een titel hebt weet je wel een beetje welke richting het opgaat. Dan gebeurt er wat. En dat willen we allemaal. Ja, behalve Roan dan, maar dat komt straks. Ik stond nog even met Marc Snuverink te praten, die het grootste deel van zijn taak als arbiter weer vond in het welkomstpraatje en het tekenen van het wedstrijdformulier (Marc, even een serieuze noot, volgens mij zijn we aan de laatste 20 bezig). Ook hij wilde al een tipje van de sluier. Hij stelde zelfs nog voor om wat knip-en-plakwerk te verrichten bij wat oude verslagen. Je loopt dan wel het risico iets te lezen over de entourage in Groningse buitenwijken, terwijl we een thuiswedstrijd spelen. Of over onooglijke kerstbomen in het midden van maart. Nee, er stond nu alleen een lelijke plastic palmboom in de weg, maar daar ben ik gewoon eerlijk over. Uiteindelijk maakt het volgens mij niet zoveel uit wat je schrijft, als het maar actueel is. We speelden in Hoogeveen tegen HSP/Veendam.

Vanaf heden sluit de bar om 23:30. Dat was wel zo’n beetje de belangrijkste mededeling die er vooraf gedaan werd. Hoogeveen speelde uiteraard wederom met het gezicht in die richting. Om grote drukte te voorkomen werd aangeraden die twaalf biertjes al om 23:00 te bestellen. Lege flessen terug in het krat, opgeruimd staat netjes. Dat werd trouwens vlug en vakkundig gedaan, dat opruimen. Maar dat was achteraf. Eerst de wedstrijd. We beginnen met drie invallers, een ervan is Christiaan Mol. Op bord 4 speelde hij, van wie de naam is afgeleid uit het Grieks, tegen een Romein. Bart Romein. Als een James Bond achtige figuur verscheen hij plotseling weer op het toneel in Hoogeveen, om daar blijkbaar een strijd der klassieken uit te vechten. Christiaan leek een klein ruimtevoordeel te pakken door zijn pionnen op c4 en d5, maar gezien de remise die niet veel later volgde was dat minder waard dan ik dacht. Toen ik vroeg of hij wel leuk gespeeld had mompelde hij nog wat over een katpurtij. Het kan zijn dat ik wat klinkers door elkaar heb gehaald. Op het bord na Christiaan speelde Karaoke Theo een volgens mij thematische f5 in een opening die je wel vaker bij Witkamp ziet. Hij sloeg agressief terug met zijn dame en hij leek in ieder geval niet minder te staan. Ook hij kwam even later vertellen remise te hebben gespeeld. Ik vroeg of hij zetherhaling had gehad, maar Theo zei: “Nee, één keer dezelfde stelling”. Toen ik vroeg of daar geen drie keer dezelfde stelling voor nodig was zei hij: “Nee, hij bood het aan”. Ik vroeg me af of Theo niet door had kunnen spelen, maar ons gesprek verliep niet zo soepel. Lag waarschijnlijk aan mij. Gezien het ratingvoordeel van zijn tegenstander was het resultaat wel te billijken. 1-1.

Roan Lok was het derde halfje. Op bord 6 had hij eerder het centrum in handen, leek hij even later op te moeten passen voor een pionvorkje, maar ging toch solide het middenspel in. Het zag er wat makkelijker uit voor wit. Wat meer logische velden, duidelijke zetten. Misschien nog geen concreet plan, maar op z’n minst een voor de hand liggend idee. Toen ik in de analyseruimte kwam was de conclusie: “Er gebeurde niks”. Tja, it takes two to tango. Op bord 8 speelde een debutant, ons aanstormend jeugdtalent Kamiel Goossens. Het leek misschien wat ongepolijst met Dxc4, maar Kamiel hield er in ieder geval de druk goed op. Hij had het beste van het spel. En van de klok, waar hij een half uur voorsprong had weten te creëren. Helaas hielp Kamiel zijn tegenstander in het middenspel door zelf zijn eigen verdediger uit te schakelen, dat kostte hem een loper. Een loper die hij ook nooit meer terug zou zien. Kamiel verloor bij zijn debuut voor het eerste, maar dat deed Cruijff ook. Wel ontzettend jammer, zeker gezien het begin van de partij. Ik zie Kamiel dan ook graag weer een keer terug in de opstelling. Tussenstand: 1,5-2,5 voor de bezoekers.

Het enige zekerheidje wat ik vanavond had was Stephan Broertjes, die met zwart speelde op bord 3. Die pakte een (vergiftigde?) pion, wist die te behouden, won nog een pion en wist ook die te behouden. Achteraf bleek het -6 gestaan te hebben in het voordeel van Stephan. Toch bleek hij de partij verloren te hebben. Ik was nog wel benieuwd hoe, was hij in een valletje gelopen? Een vervelend trucje? Ik vroeg ernaar, maar ik kreeg alleen de stelling te zien die nog gewonnen was voor zwart. Ik besloot hem dit gevoel van nostalgie niet af te nemen en hem verder met rust te laten. En Mostert zelf dan? Die is hard op weg om de slechtst presterende teamleider uit deze klasse te worden. In dit seizoen nog geen enkele overwinning. En die zat er ook vanavond niet in. Zo rond zet 20 had Davin nog wel het idee wat beter gestaan te hebben, maar de computer deelde die mening zeker niet. Sterker nog, wit had nergens beter gestaan. Een gelijkspel was echt het hoogst haalbare en enigszins twijfelend om door te spelen gezien de tussenstand moest hij het aanbod toch maar aannemen. Nu 2-4 voor HSP/Veendam.

Kopman Mellema stelde daarentegen niet teleur en vond met zwart weer een variant om b5 mee te spelen, wat wit even later beantwoordde met een soort hele vroege rooklift. Dit bleek echter om controle te houden over de a-lijn en de toren ging er dus voorlopig niet meer weg. Ondanks die inspanning lukte het Engine Andries toch om de a-lijn weer over te nemen en hij kwam een pion voor de staan. Met wat penningen en een oprukkende extra pion voerde hij de druk zo op dat zijn opponent niets kon dan capituleren. Als onze tweede debutant, Tammo Bijmolt, nu ook nog wist te winnen dan hielden we er nog een wedstrijdpunt aan over. De professor kwam goed uit de opening met torens op de e-lijn en een dame op f6 (een van de weinige leden met een echte titel, dan schrijft het verslag zich weer vanzelf). Na een stevige ruil had hij er een pion voorsprong aan overgehouden, maar waren de lopers van ongelijke kleur. Er werd nog even gedacht dat het misschien gewonnen was voor zwart, maar dat was het (gelukkig) nooit. Tammo had een mooie partij gespeeld en was niet in de problemen gekomen, ook hem verwacht ik dus vaker in dit team te zien. Jammer genoeg eindigde de wedstijd in 3,5-4,5. Hierbij nogmaals de felicitaties aan HSP/Veendam.

Nu was de titel al een tijdje weg, maar degradatie was nog wel een reëel gevaar. De andere morgen zagen we helaas dat Lewenborg gewonnen had van Leek en dat wij de een na laatste plaats nu niet meer kunnen ontstijgen. Daarmee is Hoogeveen met nog een wedstrijd te gaan al gedegradeerd en veroordeeld tot de eerste klasse, wat ook betekent dat we verder gaan als zestal. Behalve op 17 april, als we om des keizers baard zelf nog een keer als achttal af zullen reizen naar Leek voor de laatste ronde van dit seizoen. Hoogeveen staat nog wel in de halve finale van de open Nosbo-beker. Daarnaast kan het eerste KNSB-team nog voor handhaving zorgen, de eerste horde daarin is… wederom HSP/Veendam. Die wedstrijd wordt als cruciaal betiteld.

Davin Mostert.