Ons kent ons

Dat was het gevoel wat ik gedurende de hele avond had. Een bepaalde gemoedelijkheid. Een sfeertje van ouwe jongens krentenbrood. Kalmte. Wellicht kwam het ook door de actuele stand in de hoofdklasse. Wij konden degradatie niet meer voorkomen, Leek kon bij lange na geen kampioen meer worden. Een wedstrijd om des keizers baard, zoals dat dan zo mooi heet. Al leek het in de aanloop meer op trekken aan een dood paard. Juist moeizaam in plaats van rustig. Met maar liefst vier afmeldingen was de uitwedstrijd in Leek op de laatste speeldag eerder een moetje. Overigens was Marten de enige met een geldig excuus. Maar goed, gelukkig zonder al te veel moeite vier invallers gevonden. Alleen Leonie wist tot op de wedstrijddag verder van niks. Ik foeterde dat ook werkelijk niemand mijn mails leest, zoals wel meer Hoogeveense teamleiders uit hun slof schieten als er weer iemand last minute vraagt wie er wit heeft en wie zwart. Deze keer had ik een verkeerd e-mailadres te pakken, mea culpa. Toen alles verder geregeld was verzamelden we gelijk met de spelers van Hoogeveen 2 bij ons aller Salawaku. Ook hier een ontspannen sfeer, ons kent ons. Met het eerste waren we wat sneller voltallig en zo namen wij het voortouw op de A28. Een van onze recente aanwinsten vertelde over de schakers die hij al had leren kennen in de jaren ’70. Heel leuk om te horen hoe je soms (pak en beet 50!) jaren later weer elders in het land spelers tegen kunt komen die je al tientallen jaren niet meer gezien had. Over ons kent ons gesproken. In Leek aangekomen namen we twee rondjes op de rotonde en zochten toen de snelste weg naar de friterie. Wel even gestopt, toch maar doorgereden. We namen de achteringang van de Balkhoeve en verschenen zo een voor een aan de verkeerde kant van de bar. Hier kregen we allemaal een hand van de wedstrijdleider, ook hier werd ons kent ons eer aangedaan. Leuk barretje trouwens, mooie toog met van die ouderwetse rode lampen erboven. De kappen, althans. Ik kan me goed voorstellen dat het hier wel eens laat wordt, zeker omdat een biertje er slechts €1,50 kost. Wellicht heb ik dit bij onze bekerwedstrijd destijds ook aangestipt, maar dat verslag kan ik zo snel niet meer vinden. Ach, kracht van de herhaling, en zo.

Dan iets over de wedstrijd. Na de handtekeningensessie van Paaszaterdag was het vanavond opvallend rustig rondom Karaoke Theo. Wellicht heeft het geholpen dat ik gewoon Theo Witkamp op het wedstrijdformulier opgeschreven had. Even geen krabbels zetten, even geen selfies. Gewoon in alle anonimiteit een potje kunnen schaken, zonder dringende media of gillende meiden. Die rust heeft hem geen windeieren gelegd. Hoewel er al vroeg dames werden geruild kwam Theo trots vertellen zijn partij op bord 7 gewonnen te hebben. Ik keek om en zag nog net een gedekte loper op f7 staan met een koning op g8 en een toren op e8. Keurig, Theo! Naast hem op 8 zat Roan Lok, die eerder op de avond tegen een lelijke penning aankeek van zijn paard op c6. Dit Leek hem een pion te kosten (één keer mag ik hem wel maken, toch?), maar die had hij later weer terugverdiend. Dit door wat Jesse Kingma omschreef als “een mooie zet met zwart, toen had die hem”. Heel leuk dat hij de moeite nam om (beide teams!) vanavond te komen aanmoedigen. Ik weet zeker dat iedereen zich net dat beetje extra gesteund voelde, ik in ieder geval wel. Roan kreeg na vertrek van Jesse een mooie aanval en kon ook zijn punt binnen hengelen. Een 0-2 voorsprong voor Hoogeveen!

Teamleider Mostert speelde als vervangend kopman en deed dat helemaal niet zo slecht. In een mooie partij waar hij nooit minder stond kon hij de druk net niet uitbouwen. Toen hij wat meer tijd begon te gebruiken en de stelling weer naar ongeveer gelijk ging bood hij remise aan. Zijn tegenstander had het idee ontsnapt te zijn en nam dat voorstel aan. Zo bleef Davin de enige basisspeler zonder overwinning dit seizoen. Zonder dalen geen pieken, heeft iemand nog een ander cliché? Naast hem zat Marc Snuverink en die kreeg met zwart een aanval over de g-lijn over zich heen. Een soortgelijke partij meende ik hem al eens gespeeld te zien hebben in Groningen, toen verrekende hij zich. Dan gaat het vandaag vast beter, dacht ik. In een middenspel waar ik geen idee meer had won hij op een gegeven moment een kwaliteit. Wit had echter behoorlijk wat activiteit en Marc had zijn zwaktes waarschijnlijk wat onderschat. Toen hij zijn dame voor een toren moest geven ging het snel en gaf hij niet veel later dan ook op. Nog steeds een voorsprong voor Hoogeveen: 1,5-2,5.

Leonie Spaans had bord 6 ondanks het uitblijven van de nodige informatie toch gevonden en koos na een onnauwkeurigheidje in de opening voor een aanval over de h-lijn. Hier ging haar tegenstander, met trouwens een prachtig overhemd, niet op in. Na enig ruilen in het middenspel ging Leonie een dubbel toreneindspel in met een pion minder, maar die werd weer teruggewonnen. Gezien de versplinterde pionstructuur ging ze in op het remisevoorstel wat op tafel lag. Haar reactie: “Misschien heb ik de winst laten liggen, maar verlies ook”. Dat laatste bleek achteraf meer waar dan het eerste, geen gek resultaat, dus. Op bord 5 speelde Tammo Bijmolt met wit en had een ruimtevoordeel behaald, maar ik zag ook niet meteen hoe hij nu verder moest. De professor verloor een pion en hield wel druk met wat doorgeschoven pionnen. Helaas haalde dat niet uit wat hij hoopte, maar Tammo bleef vechten. Toen er meer pionnen afgingen en ook de dames van het bord verdwenen bleef er een verloren stelling over. We stonden weer gelijk: 3-3.

Op bord 4 was Alwin van Ee nog bezig aan zijn lijdensweg. Een symmetrische stelling die hem niet zo lag kostte hem in het middenspel een pion, waarna zijn tegenstander het eigenlijk gewoon netjes uitspeelde. Steeds een klein beetje ruimte winnen, je stukken net iets beter neerzetten, je tegenstander dwingen naar mindere velden te gaan, terug te dringen. Alwin kon slechts toezien en verloor. Soms, heel soms, is het ook mooi om een tegenstander gewoon zo’n goede partij te zien spelen. Liever niet tegen mij, trouwens. Onze hoop was gevestigd op Stephan Broertjes, die op bord 3 eerder op de avond remise had aangeboden. Toen had zijn tegenstander er nog weinig oren naar, daar zijn team nog te ver achter stond. Winst zou het niet waarschijnlijk niet worden, omdat Stephan een pion achter stond in het eindspel. Zijn paard was ook nog eens minder dan dat van zijn opponent. We probeerden nog aanknopingspunten te zoeken, maar die waren er niet. Ook Stephan moest capituleren. Daarmee werd de eindstand bepaald op een 5-3 overwinning voor Leek, proficiat.

Zo kwam er een eind aan een wedstrijd waar we meer in de melk te brokkelen hadden dan ik op voorhand met dit improvisatieteam verwacht had. Ook kwam er een eind aan een wat tegenvallend NOSBO-seizoen. Geen enkele teamoverwinning, hoe kon dat gebeuren? We hebben hier en daar wat pech gehad, maar speelden ook (te?) vaak met invallers. Uiteindelijk hebben er maar liefst 17(!) verschillende spelers gespeeld voor Hoogeveen 1. Misschien is dat juist de kracht van de club, dat er altijd mensen bereid zijn om te spelen, om elkaar te helpen. Zo’n seizoen is dan ook zeker niet alleen maar ellende, er zijn verschillende hoogtepunten waar ik met een blij gevoel aan terugdenk. Ik denk aan de dolle toren waar Stephan aan ontsnapte tegen ESG, waarmee hij een wedstrijdpunt voor Hoogeveen won in de Klassieker. Ik denk aan het debuut van Kamiel Goossens, die nu bovenaan staat in de B-groep en regelmatig zijn potentie laat zien. Ik denk aan het eerbetoon van Theo aan zijn overleden vriend Jan Timman. Een mooie partij die hij met de begrijpelijke emotie aan hem opdroeg. Ik denk aan de partij van Roan van vanavond, die een verschil overbrugde van maar liefst 200 ratingpunten. En ten slotte denk ik aan de teamprestaties. Ze hebben ons niet doen handhaven, maar de vraag naar externe partijen is merkbaar gegroeid. Ik ben dan ook erg benieuwd naar volgend jaar. Is een derde team in de NOSBO misschien haalbaar?

Hoewel de NOSBO-competitie nu is afgelopen is het schaakseizoen nog niet ten einde. De tweede halve finale van de NOSBO-beker wordt aanstaande donderdag 23 april afgewerkt in Groningen, waar Hoogeveen speelt tegen SISSA. Spannend! Publiek wordt gewaardeerd, er zijn ook gehaktballen. Op dinsdag 28 april is de tweede snelschaakavond in Hoogeveen en dan loopt ook de interne competitie nog een poosje door. Op 16 juni is de massakamp tegen ESG en op 23 juni de snelschaakfinale. En daarna start alweer het derde Edwin de Jonge Zomertoernooi. Het toernooi is voor iedereen toegankelijk. Gewoon op een ontspannen, gemoedelijke manier in de zomermaanden nog een keer in de week een paar potjes schaken, veelal tegen clubgenoten. Want ons kent ons.

Davin Mostert.