Taverna

Een kleine, eenvoudige eetgelegenheid. Dat klinkt als een denksportcentrum waar je ook rustig een gehaktbal kunt bestellen. Of gaat het al te vroeg die kant op? Goed dan, even beginnen bij het begin. Maar liefst vier spelers konden niet aanwezig zijn bij deze wedstrijd. Govert vroeg er nog naar, ik zei dat we vier uitstekende vervangers hadden, allemaal gezellige mensen voor aan de bar. Blijkbaar bedoelde hij wat anders. In ieder geval hadden we dus vier spelers die niet in Groningen konden zijn op het juiste moment. Een van hen was Marc Snuverink, de teamleider. Zijn uitje naar Duitsland (het Oktoberfest begint vandaag, maar volgens hem had dit er niets mee te maken) was al ver voorafgaand aan de wedstrijd gemeld. Er schijnen zelfs leden te zijn die hier een mail over gehad hebben. Er bleek een vergezochte opstelling in te staan en iets over een reistijd van 40 uur. Nou ja, hij is de teamleider, die zal het wel weten. Zodoende vertrokken we donderdagavond al richting het Noorden, een barre tocht. En dat zonder Marc, hoe kon ik zo’n gat ooit opvullen? Daar kwam ik wel achter op de heenweg. Toen ik Theo het plafond van de auto met zijn hoofd zag straktrekken wist ik het, zo moet het, dus. Zo lang de neuzen maar dezelfde kant op staan en iedereen doet wat er gevraagd wordt, dan kan het lukken. Ook tegen Groninger Combinatie. Het was in de bekerfinale immers toch ook gelukt? Na een autorit van twee dagen arriveerden we eindelijk, nog net op tijd om de nieuwe topspeler geïntroduceerd te zien worden bij zijn huidige ploeggenoten. Een jonge Sloveense kandidaat meester, die nog ergens rond de 2100 schommelt. Mocht ik precies tegen, ook dat nog.

En ook als eerste klaar. Interim teamleider Mostert stond na de opening niet onaardig tegen de andere kopman, maar worstelde zich door een lastig middenspel. Toen hij de aanval koos en dit veelbelovend leek kwam het schitterende Pg4, een zet waarmee de witte stelling meteen in elkaar stortte. “Amazing move” was alles wat ik nog kon uitkramen. Naast hem speelde Christiaan Mol met zwart. Mr. Hoogeveen kwam de opening ook goed door, maar kwam naar mate het middenspel vorderde meer en meer in tijdnood. Achteraf bleek hij steeds goed gestaan te hebben, maar verloor hij kennelijk van de klok. Jammer, 2-0.

Leonie Spaans speelde aan bord 6 en deed dat heel leuk. Een soort romantische opening, met veel druk op allerlei stukken. En dat met een behoorlijke voorsprong op de klok. Dit zag er goed uit. Leonie liet een toren in staan voor een mogelijk dodelijke aanval, maar ook dit ging mis in tijdnood. Ook hier had meer in gezeten. Gelukkig kwam van bord 5 niet veel later goed bericht, Stephan Broertjes had het eerste punt voor Hoogeveen gepakt. Dat zat er al een tijd aan te komen, door de lange rokade met een open c-lijn. Meteen toeslaan leek niet nodig, Stephan bouwde de aanval nog even rustig op. Waar de genadeklap werd gegeven heb ik niet meer gezien, maar dit zag er al met al toch keurig uit van de oud-kampioen van Coevorden. 3-1 voor de thuisclub.

Henk Brons speelde op bord 7 en bracht weer een spektakel op het bod. Hij liet zien dat z’n apenzet ook later in de opening van grote waarde kan zijn. Een spannende partij volgde, waar remise volgens eigen zeggen binnen handbereik lag. Helaas was verlies het resultaat. Karaoke Theo Witkamp speelde op bord 8. Theo leek zich al vroeg in te graven en gaf een paard voor een pion. Toen stond hij ronduit slecht en een nul was dan ook het terechte resultaat. De nederlaag was nu een feit, 5-1 in het voordeel van Groningen.

Ne’erlands hoop in bange dagen, Alwin van Ee, vocht en vocht en vocht tegen Govert Pellikaan. Hij kwam in het middenspel kort een pion voor, maar die bleek niet te behouden. Een remise-eindspel was wat volgde, al werd dat nog behoorlijk lang doorgespeeld (het voelde net zo lang als die heenreis van 40 uur). Toen een puntdeling niet meer te vermijden was werd de vrede alsnog getekend. De laatste partij was die van Willem Boontje. Willem had een kortere weg gekozen om in Groningen te komen en was weer ingestapt in een discobus. Op de valreep kwam hij dansend binnen, maar zo bruisend Willem was zo star leek zijn partij. Een gesloten stelling met allebei weinig verzwakkingen. Toch lukte het de tegenstander om binnen te komen via a3. Toen dit niet voldoende opleverde werd er een vrijpion gecreëerd en die was niet meer te houden. Ook Willem verloor, waardoor de eindstad kwam te staan op 6,5-1,5.

Een bittere pil, zo’n zwaar verlies. We moeten snel weer door, al was het maar naar de Taverna voor het diner. O ja, zo kwam ik erop. Het begint inmiddels traditie te worden om hier te eten. Voor het eerst kwamen we hier met Edwin. We missen je nog steeds, maatje. Wat er volgde was een legendarische avond, eentje waar Karaoke Theo zelfs zijn bijnaam aan te danken heeft. Een verhaal wat wel verteld wordt, maar niet opgeschreven. Zo blijft het gokken voor ChatGPT wat de ontrafeling is van dit mysterie.

Het programma voor de Nosbo is nog niet bekend, maar voor de KNSB-competitie spelen we op 3 oktober thuis tegen ZSG. Daarna volgt de Klassieker op Halloween, uit tegen ESG. Hopelijk kunnen we hier een paar wedstrijdpunten halen, want het is weer schrapen op het moment. Kom maar snel terug, Marc.

Davin Mostert.