Hoogeveen 2 wint met mooie cijfers van SISSA 4

Concentratie

Een verslag door een supporter, is dat niet een beetje gek? Op de terugweg in de trein heb ik in alle toonaarden ontkend dat ik een stukje zou gaan schrijven. Traditioneel als ik zeg te zijn vind ik dat eigenlijk de teamleider dat zou moeten doen. Maar ja, die zat op een kinderfeestje in Noord-Holland. Behangen met gouden kettingen kregen we zo nu en dan een update, maar wie legt er dan wel vast wat voor geweldige en memorabele speeldag dit weer was? Vooruit dan maar, ik zal een poging wagen. Al bij de bekendmaking van het speelschema werd 9 november aangekruist. Het eerste had namelijk een vrije dag, maar het tweede speelde in het Denksportcentrum te Groningen. Voor wie deze speellocatie niet kent raad ik aan een paar eerdere verslagen door te nemen, Crtl+F en gehaktbal, dan ben je meteen bij. Een schaakfeestje weer. Maar liefst vier supporters kwamen zonder te moeten of kunnen spelen naar Groningen voor de wedstrijd SISSA 4 – Hoogeveen 2. En dat bracht hoogstwaarschijnlijk wel enige druk met zich mee voor de spelers. Je wilt die mensen dan ook wat laten zien, toch? Concentratie was dus vereist. Zoals gebruikelijk begon de wedstrijd enkele minuten te laat en toen op vier na iedereen zat kon er worden geschaakt.

Waar keek ik naar? Ik zag dat Rudi nog geen tegenstander had, Gerrit en Frans al een saaie stelling op het bord hadden en Leo moest de opening toch nog eens bekijken. Waren we dan hiervoor helemaal naar Groningen gekomen? Eerst maar eens een kopje koffie of thee. Toen we de openingen van de spelers besproken en deels geanalyseerd hadden werd het bord omgedraaid. Niet om wit en zwart te wisselen, maar om van 64 velden 100 te maken. Met geïmproviseerde damstenen werd nog eens de Haarlemmer zet uitgelegd. De 33-28, het klonk voor mij als een soort schroevendraaier. Weer een spel waar ik niet zo goed in lijk te zijn. Toch maar weer naar boven. Ik had namelijk net aan de bar te horen gekregen dat Jeroen Bottema op bord 4 een kwaliteit gewonnen had. Directeurtje stond inderdaad erg lekker en na een vreemd paardoffer werd de voorsprong zelfs een volle toren. Na een paar spartelingen mocht Jeroen het eerste punt laten noteren. Kort daarna verdubbelde Elez Limani aan bord 1 zelfs de voorsprong. Een toreneindspel met twee pionnen extra was aan hem wel besteed. Ook hij zelf vond dat hij een mooie partij gespeeld had. Gefeliciteerd, Elez! Toen deze twee punten een feit waren koos Leo Spaans op bord 2 voor zetherhaling. Waar wij het idee hadden dat hij maar wat deed kon hij achteraf vrij precies de opening benoemen die hij op het bord gehad had. Het leukste was eigenlijk dat hij bekende dat bijna al zijn tegenstanders even haperen als ze Lb5 willen spelen. De remise die volgde bracht de tussenstand op 0,5-2,5.

“Weet jij hoe laat het is?” vroeg ik. “Ja, tijd voor een gehaktbal.” werd mij geantwoord. De balletjes van Ria waren weer ouderwets. Ook hier werd nog even over gediscussieerd, of er niet andere schaaklocaties waren met vergelijkbare kwaliteit, of dat Ria toch echt eenzaam aan de top stond. Wij vonden ze in ieder geval heerlijk, en Ria stuurde haar compagnon snel naar een groothandel om een extra doos te halen. Naast de tussenstand bij de schaakwedstrijd werd in de groepsapp ook regelmatig de virtuele kampioen in het gehaktballenklassement genoemd. Ria had wel een subtiel verschil aangebracht. In plaats van drie schijfjes augurk waren er nu vier. Mayonaise en curry waren veel gekozen, maar mosterd was vandaag het populairst. Waar was ik gebleven? O ja, het schaken. Na een karrevracht gehaktballen en een paar flesjes gerstenat ging ik snel weer even kijken. Ik herinner me niet meer of Els of Frans eerder klaar was, ik behandel ze maar op bordvolgorde. Els van der Vegt oogde op bord 3 weer scherp, zoals we dat van haar kennen. Omdat ik de opening die zij tegen kreeg zelf weleens speel met zwart zag ik dat ze iets minder stond met wit, maar misschien zegt de computer wel dat ik er ook hier weer naast zit. Wat er daarna gebeurde was een paardoffer, dat Els gretig accepteerde. Het zou het centrum kosten en de dame kon misschien een paar zetten niet meedoen, maar verder leek het allemaal wel goed. Dat bleek uiteindelijk ook wel toen ook Els een vol punt haalde. Frans van Amerongen had op bord 5 al dames geruild voor hij een eerste kopje

koffie kon halen. Er leek een saaie stelling te komen, maar dat lag toch even anders. Frans stond er namelijk best wel goed voor. Een pion gewonnen, mooie open d-lijn ingenomen en gunstige velden voor zijn stukken ter beschikking. Een zet of wat later zag ik echter dat deze voordeeltjes echter net zo snel verdwenen waren als de gehaktballen beneden. Ik hoopte dat de Hoogevener waar Frans tegen speelde (hij was onlangs nog op onze rapid avond!) de partij maar niet over zou gaan nemen. Gelukkig gebeurde dat inderdaad niet en Frans speelde gelijk. 1-4, dus een wedstrijdpunt was al binnen.

Nog drie spelers. Gerrit stond wisselend beter en iets minder, moeilijk te beoordelen. Datzelfde gold eigenlijk voor Sander, maar Rudi leek erg prettig te staan. Zo nu en dan werd er stiekem een stelling gefotografeerd om de teamleider in Haarlem, en de rest van de club, op de hoogte te houden. Het acht uur uitschakelen van alle vormen van geluid op de telefoon van een van de fans bleek niet voldoende om het bliepen tegen te gaan. Regelmatig was een korte berichttoon te horen na het doorsturen van de laatste ontwikkelingen. De echte naam van deze toeschouwer is bekend bij de redactie, maar we noemen hem even Brephan Stoertjes. Gelukkig konden de schakers de concentratie blijven opbrengen en lieten zich niet afleiden door dit falend stukje technologie. Rudi Danker speelde aan bord 8 en had weliswaar twee lopers tegen een toren, maar ook twee verbonden vrijpionnen. De stelling werd ingeschat op +100 voor hem, omdat we niet zo snel een mat zagen. Het bleek in ieder geval glad gewonnen en ook Rudi haalde een overwinning binnen. 1-5, de volle buit! De supporters kregen waren ze voor gekomen waren, een klinkende overwinning. Hoe hoog die zou uitvallen was nog even onzeker. Gerrit van den Dool had inmiddels een kwaliteit gewonnen en had het eindspel misschien iets sneller kunnen beslissen, maar kwam een paar zetten later met hetzelfde trucje. Op bord 6 leverde dat dus ook een punt op voor Hoogeveen, omdat ook hij een volle toren voor was gekomen. 1-6, maar liefst. De tegenstander van Sander Benjamins had op bord 7 al een remisevoorstel geweigerd. Op dat moment vanwege de tussenstand, want het was verder een volledig gelijk eindspel. Met beide een koning en drie pionnen werd er nog even gemanoeuvreerd. Helaas lukte de Groninger dat beter dan Sander. Even leek hij het niet zo handig uit te spelen en twijfelden we nog even over remisekansen, maar al snel beek dat die er niet in zaten. De eretreffer voor SISSA, zogezegd. Eindstand 2-6.

Ook de schakers die wel gespeeld hadden namen nog een balletje gehakt en vierden zo gezamenlijk met ons de overwinning van het tweede. We hoorden dat het eerste na vandaag de rode lantaarn drager is geworden en het tweede juist gedeeld koploper. Een ontmoeting in de vijfde klasse lijkt niet uitgesloten. Toen het etenstijd begon te worden betaalden we onze barrekeningen en Ria kon meteen die trip naar de Bahama’s gaan boeken. Een viertal ging nog eten in Groningen en op zoek naar Theo’s Karaokebar. Toen we daar kwamen bleek die nog gesloten, waardoor we noodgedwongen nog een uur in een nabijgelegen café moesten verblijven. Eenmaal geopend konden we Groningen op klassiek Hoogeveens entertainment trakteren. Ook nu weer viel de naam van onze Edwin. Niet alleen omdat we de vorige keer dat we er waren nog zoveel plezier met hem gehad hadden, maar ook omdat we hem op dit moment gewoon misten. We stonden er gezamenlijk bij stil, zongen nog een nummertje en besloten toen de trein maar weer op te zoeken. Zo eindigde een schaakdag waarop niet iedereen geschaakt had. Dat zal op 23 november anders zijn, als beide teams thuis spelen tegen de derde teams van Apeldoorn en Tjonger Aa Linde. Apeldoorn won dik van Winterswijk, waar het eerste onlangs van verloor. De uitslag van Tjonger Aa Linde was nog niet bekend. Wellicht een middenmoot ploeg, misschien juist de nummer 1. Zowel voor Hoogeveen 1 als Hoogeveen 2 is concentratie dus vereist.

Davin Mostert.